Patriotyzm w twórczości Bohdana Urbankowskiego

Poeta i filozof, Bohdan Urbankowski- w kremowej marynarce, obok Marek Mokrowiecki, dyrektor Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku. Foto Maciej Wróbel z TNP.

W polskiej literaturze współczesnej jest zaledwie kilku twórców, których cenię i od czasu do czasu lubię powracać do ich dzieł. To może być jeden wiersz, jakieś niesamowite zdanie, albo króciutka myśl, co w swej prostocie powali moją wrażliwość. Jeśli jest w tym uszanowanie dla polskości, bez zbytniego infantylizmu, tudzież gorszącej martyrologii, chłonę ją jak gąbka.

Staruszka

Ten wiersz wysączył mi się nagle, tak jak tęsknota za czymś nieznanym, niedopowiedzianym i jednocześnie prostym. Wylazł z podświadomości rodzimowiercy, z bożyszcz tych  pradawnych którymi tak wielu już pogardza. Dedykuję go tym, którzy pojmują w czym rzecz....

Szukając ratunku od rozpaczy...

Wokoło rozlewa  się zło, chciwość, obłuda, prywata, tępota, z dewastacją przyrody. W religijnych odchyłach rośnie wszechobecna samotność i przemoc. Stajemy się cieniami samych siebie. A krawaciarze żyją jak pączki w maśle. Szukając ratunku, powróciłem do tej melodii, która ma jakiś konkretny przekaz, a autor, co istotne ma świadomość brudu, który otacza nasze życie. Ludzie, szukajcie w sobie dobra, bo będzie po nas... Natura jest ponad tym !

Rzekotki

    Ciężko mi ostatnio cośkolwiek napisać. Trwam w jakimś nieokreślonym  niebycie, wyczekując na coś, co w sumie określić mogę jako utopia. Tęsknię za pięknem i harmonią ducha, którą od zawsze, od kiedy tylko pamiętam dramatycznie odnajdywałem w przyrodzie. W krajobrazie swobody, w ciszy zamglonego lasu albo w plusku wiosennej rzeki. Taki stan bardzo męczy, rodzi zniechęcenie i apatię. Bo człowiek już wie, ze jest głupcem. Że to wszystko jest nieosiągalnym marzeniem. Pięknym marzeniem.

Nad wiślanym starorzeczem.

Jolanta Michalska-poetka z Gmur

Autorka książki z lewej: Pani Jolanta Michalska i poetka Wanda Gołębiewska podczas spotkania autorskiego.

W dniu 1 września 2016 roku w budynku Domu Broniewskiego przy ul. Kościuszki 24 w Płocku odbyła się promocja książki Pani Jolanty Michalskiej pt. Opowieści mojej mamy, czasy okupacji. Ta jakże cenna publikacja książkowa o typowo regionalistycznej proweniencji jest spisanym zbiorem opowieści ustnie przekazanych przez mamę autorki, Panią Kamilę.

Ujrzeć Cię

Prawie każdy człowiek Tęskni. Pragnie świata, który jest mu bliski, gdzie ukochana osoba jest jak świt rozpraszający resztki nocy. Kiedy w tej tęsknocie zauważa jak bardzo jest dla niego ważna. Jedyny Przyjaciel. W tym przypadku, dziewczyna z koszem owoców  w jakimś starym sadzie uśmiechnięta i szczęśliwa.Gdy patrzy na Ciebie i chce, żeby ją przytulić.

W nocnym płaszczu tęsknoty...

                                        Wy nie wiecie, jak tam biją dzwony,
                                        stare dzwony o cichym zmierzchu,
                                         kiedy słońca język czerwony
                                         liże fale, rude po wierzchu.

                                         gdy już ciemnym  brzegiem  po równinie
                                         niosą lasy sosnową zadumę,
                                         a poważny ton nad wszystkim płynie
                                         w czarnym jęku stada wron za Tumem...
                                                                       - Władysław Broniewski.

                      

''Chmury nie mają pamięci''-wieczór poezji Wandy Gołębiewskiej w Muzeum Mazowieckim w Płocku

Jak dobrze uciec w świat wierszy, pisanych słów i dobre spojrzenia poetki. Wsłuchać się w obrazy twórczyni, co wytęża wzrokiem dobroci i dawnego krajobrazu, którego już nie ma. Ale jest pamięć białej kartki z wierszami. One pulsują emocjami. ''Chmury nie mają pamięci'', oto tytuł wieczoru poetyckiego Wandy Gołębiewskiej, która poświęciła go swojej nieżyjącej od czterdziestu lat siostrze Ewie.

Płocka poetka Wanda Gołębiewska obok oryginalnego stroju kurpiowskiego.

Nad lasem

                                        Stoję na piaszczystej wydmie,
                                        Jeszcze w nocnej szacie wisielca,
                                        Czerwona krew spływa ze słońca,
                                        O brzasku gdy je chmury pożera.

Z Herbertem przez życie...

Dziś stan mojego ducha wrze. Ciężko, duszno, brzydko.... Wkoło ślepia, które dawno zatraciły cokolwiek wspólnego z sumieniem i godnością. Wszędy tylko łajdactwo, co plugawi, ośmiesza i upokarza, bo jesteś słabszy, lub wrażliwszy niż oni.

Pisarz Wiesław Myśliwski w Książnicy Płockiej

W budynku Książnicy Płockiej im. Władysława Broniewskiego w Płocku odbyło się otwarcie wystawy zatytułowanej: ''Którzy tworzyli wolność...'' Została ona poświęcona wybranym autorom, dla których tematyka wolności odgrywała wielkie znaczenie w ich pisarstwie. Jednym z gości i jednocześnie bohater owego wernisażu był gigant polskiej literatury, pan Wiesław Myśliwski. Twórca takich dzieł jak ''Widnokrąg'', oraz pamiętny '' Traktat o łuskaniu fasoli''. Dwukrotny laureat literackiej Nagrody Nike.

Wiesław Myśliwski podczas podpisywania swoich książek.

Wieczór poetycki Wandy Gołębiewskiej i Alicji Wiśniewskiej w Płocku

     Czy wiersz może być niedopowiedzeniem? Utkaną siecią z babiego lata, co nagle opada niesiona wiatrem w korzenie drzew? Po wczorajszym wieczorze płockich poetek: Wandy Gołębiewskiej oraz Alicji Wiśniewskiej w Kawiarni Płockiej sądzę, że tak. Poezja tworzy historie z ludzi i z krajobrazów, jakie oni w sobie noszą. Niejako tylko z nich w późnej jesieni życia mogą się wyspowiadać. Ratując skrawki poszatkowanych wydarzeń rozdartych bezpowrotną przeszłością.

Zaproszenie na wieczór z poezją płocką

W ten piątek, o godzinie 18.00 w Kawiarni Płockiej będzie święto płockich poetek. Jego tytuł: ''TO WŁAŚNIE JA '',jest nad wyraz odważny i wiele mówi o samych autorkach. Z wierszy jakie tworzą na próżno odszukamy jakiekolwiek kompleksy, z którymi zmagają się ludzie pióra. One ratują to, co w nas zanika. Możliwość wsłuchiwania się w samych siebie, w rozumienie tego, co kryje się w cząsteczkach tęsknoty za czymś dobrym. A teraz zniewolone, dogorywa w smutku lub zakłamaniu.

 Świt w łęgowym lesie.

Czaszka

                                                                     
                                              Czaszka.

                              Leży ukryta pod wykrotem,
                              Obrośnięta we mchu ze zdartej kory topoli,
                              Dzwonki grają na wietrze i rosną w glebie,
                              W ubitym śladzie sarny spłoszonej przez świt,
                              Z oczodołów krzyczą pisklęta rudzików,
                              Ślepe i bezbronne zroszone łzami Mokoszy...

                                                        -  Płock, dn.. 20..04..2014 r.

Pośród brzóz

    Sosnowy las na garbie piaszczystej wydmy. U jego podnóża bieleją kikuty cherlawej brzeziny z  podmokłościami murszejących bagien. Zarasta je szuwar i powalone przez bobry wychudzone brzozy. Czasem  wybije w górę smukła olsza i udaje, że cień obok niej to odstająca z wody bliźniaczka. Z trzcinowisk wybiegają różne dróżki oklepane przez szerokie ogony gryzoni. Podchodzą aż pod bór, ale go nie ruszają.

"Que tinguem sort" Lluís Llach -o nadziei

Dziś jestem po 20 godzinach pracy... Dają w kość, bo wiedzą, że szaraczki nie mają wyjścia. Chciałbym tym z Wiejskiej podziękować ale mi się nie chce. Wystarczy, że świat jest piękny, wschody słońca widzę w czasie powrotu do domu, a w pracy jest mi ktoś przyjazny :)

Pożar czasu-Witolda Jana Mierzyńskiego-zaproszenie

Serdecznie zapraszam na spotkanie z panem Witoldem... Jego twórczość literacka i sposób jaki jest jej wierny zasługuje na szacunek. Warto zatem zapoznać się z jego nowym dziełem i poczuć klimat myśli poety. Zawsze jest w nich coś nowego. Lecz to, co istotne pozostaje nadal bez zmian.Wrażliwość, bunt, piękno słowa i mądrość doświadczonego życiem człowieka. Głęboki humanizm płynący z artyzmu  serca kogoś, kto zaufał słowu pisanemu. 

Wiliam Stanley Merwin- poeta z wysp zielonych

Z twórczością Wiliama Stanleya Merwina zetknąłem się stosunkowo niedawno. Od razu uznałem ją za swoje wielkie odkrycie. Zarówno forma poetycka w jakiej się porusza jak i sama postać artysty bardzo mnie zaintrygowała. Należy do tych nielicznych współczesnych poetów zaangażowanych w sprawy ochrony przyrody. Co nie mniej istotne jest także zwolennikiem ekologii głębokiej - nurtu filozoficznego odwołującego się do idei, w której każda cząstka życia jest równa sobie. Zaś człowiek nie jest jego władcą i   zdobywcą, lecz jednym z wielu zamieszkałych gatunków.

                                               

Brzeźnickie haiku :)

                                                        x    x    x
                                               Spienione jęzory wody
                                                   W nurcie futerka
                                                        Lśnią łuski.

Inny świat

Z tomikiem poezji Marty Kalinowskiej pochodzącej z Sierpca zapoznałem się kilka dni temu. Jak to często bywa, zadecydował o tym przypadek. Cieniutka objętość w szarej oprawie graficznej zainteresowała mnie od razu. Z natury wiem, że to, co kolorowe nie zawsze zasługuje, na uwagę. Tutaj jest inaczej.